A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
ROZMARYN LEKARSKI
(Rosmarinus officina-lis); aromatyczna roślina o sztywnych, ostrych, żywicznych, podobnych do igiełek liściach, które zawierają olejek kamforowy i mają gorzkawy, korzenny smak. Znany był już Egipcjanom, Grekom i Rzymianom. Do Europy Środkowej przywędrował za sprawą legionów rzymskich lub różnych plemion germańskich. Swoistym aromatem charakteryzują się zarówno liście, jak i kwiaty R. Ich smak jest orzeźwiający, gorzkawo-korzenny, nieco cierpki, a nawet piekący. Uprawy koncentrują się głównie w krajach śródziemnomorskich oraz w USA i Meksyku. W dawnej Polsce wytwarzano z niego syrop i wino oraz używano w celach leczniczych, miał też przedłużać młodość i pomagać zachować urodę. Napar z suszonych liści R. pobudza czynności wydzielnicze żołądka, poprawia trawienie, ma właściwości moczopędne i żółcio-pędne, działa wzmacniająco, podnosi sprawność fizyczną (polecany dla rekonwalescentów i ludzi starszych). Jest cennym lekiem roślinnym w zaburzeniach krążenia obwodowego oraz przy starczych zmianach w sercu.