A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
PARACELSUS
(1493-1541); lekarz szwajcarski, który odrzucił wszystkie ówczesne naukowe autorytety i nawet publicznie spalił Kanon Awicenny. Za jedyne źródło wiedzy uważał doświadczenie. Przez większą część życia wędrował po całej Europie (także Polsce). Podczas tych wędrówek (był też w niewoli tatarskiej) zbierał doświadczenia medyczne od uzdrowicieli, cyrulików. Jego praktyka lekarska cieszyła się dużym rozgłosem, leczył między innymi wpływowych ludzi swoich czasów. Zawiść sprowokowała problemy z prawem i wygnanie R Napisane po niemiecku książki medyczne omawiają przyczyny chorób i ogólne zasady medycyny. Jego największą zasługą jest odstąpienie od medycyny starożytnej oraz zamiast wymyślnych i skomplikowanych recept średniowiecznych zaczął podawać leki proste i co ważne tanie. Stosował zioła lecznicze, starając się wydobyć z nich składnik uzdrawiający (kwintesencja), szeroko rozpowszechnił stosowanie środków chemicznych głównie preparatów żelaza, antymonu, ołowiu i miedzi. Gorąco zalecał stosowanie środków naturalnych: świeże powietrze, spokój, dietę i wody mineralne.