A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
MORFINA
alkaloid występujący w opium (opiat), jego pochodną jest heroina. Zastosowana w dawce nie ograniczającej świadomości ma efekt przeciwbólowy, oddziałując na percepcję bólu i odpowiedź emocjonalną. Pacjenci z silnym bólem odczuwają przyjemny, euforyzujący wpływ większych dawek M. Paradoksalnie M. u osób bez bólu może wywołać dysforię. Tradycyjnie przyjmuje się, że podawanie M. doustnie jest nieefektywne, gdyż jest ona natychmiast metabolizowana, jednak duże dawki stosowane do zwalczania bólu nowotworowego w sposób przewlekły, działają. Najczęściej stosuje się M. w postaci rozpuszczalnego w wodzie siarczanu. Objawy uboczne stosowania M. są zależne od dawki i obejmują zahamowanie ośrodka oddechowego, zniesienie odruchu kaszlowego, nudności, wymioty, zaparcia, swędzenie, uspokojenie, zaburzenia świadomości. Powoduje też zwężenie źrenic i skurcz niektórych mięśni gładkich (zaparcia, zahamowanie perystaltyki - korzystne w leczeniu biegunki). Rozszerza naczynia żylne, co może powodować spadek ciśnienia (może być korzystne w zawale serca). Rozwój tolerancji na M. rozwija się różnie w zależności od układu fizjologicznego; szybko pojawia się w układzie oddechowym natomiast zaparcia trwają długo.