A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

MAJACZENIE

(delirium); odwracalny ostry stan zmącenia lub skrajnych zaburzeń świadomości, uwagi, orientacji, percepcji, funkcji intelektualnych, często z towarzyszącym lękiem i pobudzeniem. Pojawia się nagle, bez uprzedniego upośledzenia umysłowego (np. choroby metaboliczne i toksyczne) lub w przebiegu przewlekłego upośledzenia. U chorego z uszkodzeniem mózgu może przechodzić stopniowo w przewlekłe otępienie. Pojawia się najczęściej w toksycznych i anatomicznych uszkodzeniach mózgu np. w zespole abstynencji u alkoholików i narkomanów, w ostrych chorobach zapalnych (zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych), po udarze mózgu (szczególnie prawej półkuli). M. pojawia się w późnym okresie głodzenia, w miarę pogłębiania się deficytu kalorycznego i spalania własnego białka (M. głodowe). Charakterystyczna jest dezorientacja, czasami całkowita (np. w demencji starczej), drażliwość, lęk, złudzenia, omamy wzrokowe, bezsenność. W większości przypadków objaw nasilają się po zmroku. Wielu chorych ma gorączkę, drżenie, a nawet drgawki. Niekiedy na pierwszy plan wysuwają się zachowania paranoidalne (pacjenci muszą być krępowani dla bezpieczeństwa swojego i innych). Jest stanem bardzo poważnym, niejednokrotnie zagrażającym życiu. Leczenie polega na terapii choroby podstawowej, uzupełnianiu płynów i elektrolitów, podawaniu witamin, obniżaniu temperatury ciała oraz podawaniu leków przeciwdrgawkowych, nasennych i uspokajających.





Zobacz również, zioła MAJACZENIE: