A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

HEMOLIZA

rozpad krwinek czerwonych w miejscu wynaczynienia krwi (np. krwiak w mięśniach), w szpiku kostnym, śledzionie i wą­trobie lub wewnątrz naczyń krwionośnych (na skutek wad ich budowy, czynników toksycznych lub autoagresji). W warunkach prawidłowych jest wynikiem starzenia się erytrocytów (żyją oko­ło 120dni). Bywa wynikiem przetoczenia krwi niezgodnej antygenowo (grupowo). W warun­kach chorobowych przy skróceniu czasu przeży­cia krwinek może prowadzić do niedokrwistości, a przy dużym nasileniu: żółtaczki, hemoglobinurii, hemosyderozy i dolegliwości o typie kryz hemolitycznych (gorączka, dreszcze, bóle lędźwi i brzu­cha, a nawet wstrząs). Organizm kompensuje H. zwiększając produkcję erytrocytów w szpiku (6-8 krotny wzrost), a sprawny układ eliminacji he­moglobiny może tuszować objawy H. Gdy czas przeżycia erytrocytów jest zmniejszony do poło­wy H. może przebiegać bezobjawowo, natomiast przy większym jej nasileniu, przy prawidłowych parametrach laboratoryjnych krwi, obserwuje się znaczną retikulocytozę (wzrost ilości krwinek młodych). Gdy czas przeżycia krwinek spada po­niżej 15 dni H. staje się pełnoobjawowa.