A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
BIAŁKOMOCZ
proteinuria; obecność białka w moczu w stężeniu powyżej 0,2-0,3 g/l. Najczęściej stan ten występuje w miąższowych chorobach nerek - tzw. białkomocz prawdziwy, nerkowy. Jest stwierdzany w: ostrym kłębkowym zapaleniu nerek, zespole nerczycowym, nefropatii cukrzycowej, zakrzepicy żył nerkowych, zakrzepicy żyły głównej, guzkowym zapaleniu tętnic, sklerodermii, toczniu rumieniowatym, amyloidzie nerek. W niektórych schorzeniach np. w zespole nerczycowym ubytek białka z moczem może wynosić 10-20 g/dobę, co przekracza zdolność ustroju do syntetyzowania albumin i dochodzi do hipoalbuminemii, zmniejszenia ciśnienia osmotycznego w naczyniach i pojawienia się obrzęków nerkowych. Białkomocz może pojawić się u osób całkowicie zdrowych jako tzw. białkomocz wysiłkowy lub jako białkomocz ortostatyczny (u osób długo przebywających w pozycji stojącej), jak również w wypadku wystąpienia wysokiej gorączki.