A - B -
C - D -
E - F -
G - H -
I - J -
K - L -
M - N -
O - P -
R - S -
T - U -
W - Z
go (zwolnione opróżnianie lub wręcz zaleganie pokarmu jak w zwężeniu odźwiernika, czy po częściowym wycięciu żołądka z przecięciem nerwów błędnych, stosowanym czasami w leczeniu choroby wrzodowej lub nowotworów żołądka i dwunastnic)'). Formowaniu się B. sprzyjają też niedobór kwasu solnego w soku żołądkowym (np. po lekach przeciw wrzodowych) oraz spożywanie nierozdrobnionych w jamie ustnej pokarmów roślinnych, głównie tych zawierających pestki (jagody). B. najczęściej nie powodują dolegliwości, choć mogą wystąpić uczucie pełności w żołądku, nudności i wymioty, bóle brzucha, niedrożność przewodu pokarmowego, a także krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego. B. wykrywa się w badaniach radiologicznych, tomografii komputerowej, badaniach endoskopowych czy ultrasonograficznych, a bywa, że dopiero podczas operacji przeprowadzonej z powodu niedrożności. B. bywają wstępnie mylone z guzami nowotworowymi. Trichobezoary leczy się chirurgicznie. W przypadku fitobezoarów wskazane są próby ich rozpuszczania czy też rozdrabniania często przy użyciu metod endoskopowych. Prawdziwe bezoary mogą być imitowane przez treść pokarmową o zmienionej konsystencji, co spowodowane jest np. połkniętą gumą do żucia, skórkami owoców cytrusowych czy też lekami jak wodorotlenek glinu i sukralfat stosowanymi w chorobie wrzodowej.
BEZOAR
ciasno zbite, częściowo strawione aglomeraty składające się z włosów (trichobezoar) lub części roślinnych (fitobezoar) znajdujące się w żołądku. Trichobezoary spotyka się u chorych z zaburzeniami psychiatrycznymi, którzy np. natrętnie wyrywają i połykają swoje włosy. Opisywano bezoary ważące 2,7 kg. Powstawanie fitobezoarów jest najczęściej spowodowane zaburzeniami czynności ruchowej żołądka i nieprawidłowościami budowy początkowego odcinka przewodu pokarmowe-go (zwolnione opróżnianie lub wręcz zaleganie pokarmu jak w zwężeniu odźwiernika, czy po częściowym wycięciu żołądka z przecięciem nerwów błędnych, stosowanym czasami w leczeniu choroby wrzodowej lub nowotworów żołądka i dwunastnic)'). Formowaniu się B. sprzyjają też niedobór kwasu solnego w soku żołądkowym (np. po lekach przeciw wrzodowych) oraz spożywanie nierozdrobnionych w jamie ustnej pokarmów roślinnych, głównie tych zawierających pestki (jagody). B. najczęściej nie powodują dolegliwości, choć mogą wystąpić uczucie pełności w żołądku, nudności i wymioty, bóle brzucha, niedrożność przewodu pokarmowego, a także krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego. B. wykrywa się w badaniach radiologicznych, tomografii komputerowej, badaniach endoskopowych czy ultrasonograficznych, a bywa, że dopiero podczas operacji przeprowadzonej z powodu niedrożności. B. bywają wstępnie mylone z guzami nowotworowymi. Trichobezoary leczy się chirurgicznie. W przypadku fitobezoarów wskazane są próby ich rozpuszczania czy też rozdrabniania często przy użyciu metod endoskopowych. Prawdziwe bezoary mogą być imitowane przez treść pokarmową o zmienionej konsystencji, co spowodowane jest np. połkniętą gumą do żucia, skórkami owoców cytrusowych czy też lekami jak wodorotlenek glinu i sukralfat stosowanymi w chorobie wrzodowej.